Luuk Wilmering speelt vaker wel dan niet de hoofdrol in zijn werk, dat bestaat uit installaties, fotowerken, collages, audio- en boekprojecten. ‘Toch niet weer zo’n kunstenaar die zijn navelpluis aan het publiek presenteert als zijnde de oorsprong van het leven’, hoor ik u denken. Niets van zulks! Wilmering speelt een personage: een kunstenaar om precies te zijn. Vanuit dit personage beschouwt hij zijn kunstenaarspraktijk en, met bijzonder veel aandacht, de wereld om zich heen.
Wilmering heeft een goed oog voor het dagelijkse, voor de schoonheid van merkwaardigheden. Het boekje The man who never experienced anything is opgebouwd uit zwart-wit foto’s en een enkel citaat - een beetje als een fotoroman - en het beschrijft een dag uit het leven van het personage 'kunstenaar', tevens de verteller. Hij verslaat zijn dag nauwkeurig, zonder dingen over te slaan. Esthetiek en spektakel zijn afwezig, in zowel woord als beeld. [ ... Lees verder op Tubelight.nl ]
---
Ik zit met mijn neus in een boek van kunstenaar Josh Smith, werkte aan een blog over de toekomst van het fotografiemuseum, schreef nieuwe boekrecensies voor PhotoQ en pendel twee maal per week naar de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag alwaar ik les geef sinds kort. Ook in voorbereiding: een nieuwe editie van de Fotoboekenmarathon in Huis Marseille op 18 december. Ondertussen probeer ik ook nog alle tentoonstellingen uit de agenda te bezoeken. Een mens kan het maar druk hebben...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten