Warm, wind tegen, op de fiets naar de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten. De Amsterdamse fietspaden bezaaid met groene schittering: glas van Koninginnedag twee dagen eerder. Wonder boven wonder mijn banden nog heel. In de fietsenstalling een pluizige witte kluwen. Nadere inspectie. Twee konijntjes, half over elkaar heen. "Ze zitten graag tussen de fietsen", wist de dame van de receptie. Ik herinnerde me Hipje, mijn eigen konijn (precies zoeen uit het wild) dat nogal eens ontsnapte en dan -tot drie keer toe- het snoer van de televisie doorknaagde. Iets in de combinatie van rubber en metaal is kennelijk onweerstaanbaar. Ik geloof dat er ménsen zijn die er ook zo over denken.
Ik was op weg naar Roderick Hietbrink die daar sinds januari resideert. Ik werkte mee aan zijn multi-scherms videowerk The Living Room, het project waarvoor we een klein jaar geleden een eik door een huis in Dordrecht trokken. Hij was een half jaar in China en maakte er nieuw werk over de gewoonte 'lelijke' dingen te vervullen, over zijn eigen zoektocht naar wat er onder de koele buitenste laag van zijn eerdere werk verscholen ging. Zwoele kleuren en vloeibaar textiel , spanning, slechts een vage referentie aan zijn interesse in de omgang met natuur. Zijn nieuwe werk prikkelt de fantasie: wat wordt er verhuld? Heeft hij dat hek gewikkeld in gouden stof zo aangetroffen of is hij daar zelf aan te pas gekomen? En die vormen onder dat fluweel dan? onontdekte verlangens? Troep? Roderick Hietbrink becommentarieert onze omgang met materialen, de grens tussen mooi en lelijk, de cultureel bepaalde waarde die wordt toegekend aan bijvoorbeeld kunstbloemen: in China heel gebruikelijk want goedkoper en makkelijk in het onderhoud. Wel zo praktisch gezien alle tempels. Maar wat vinden we daar in Nederland van? En wat gebeurt er als die bloemen en goedkope stoffen in een kunstcontext gepresenteerd worden?
Korte berichten
Column over kunstenaarsboeken online op Tubelight.nl. De eerste aflevering gaat over 'Part One' van Robin Waart.
Er staan weer een paar boekbesprekingen online bij PhotoQ. Ik schreef over 'A Falling Horizon' van Heidi de Gier en 'Koen Broos / 3'.
Voor het nieuwe PhotoQ Jaarboek (verschijnt in september 2011) interviewde ik Willem Popelier over de hem toegeschreven innovatieve manier van werken: "Het is niet als het bouwen van een gebouw: je bedenkt het en even later staat het er. Ik moest dus zoeken naar hoe ik zo’n abstractie kon visualiseren."
Bij Tijdschrift Ei verschijnt binnenkort een interview met Berber Soepboer, bekend van de Colour-In Dress die ze samen met grafisch ontwerpen Michiel Schuurman maakte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten