Aandacht!

Freelancer zijn is een soort mentale evenwichtsoefening, waarbij ik regelmatig van het touw lazer. Twitter fluit verleidelijk in mijn oor, offertes moeten opgevraagd (dat nieuwe visitekaartje is er nu echt bijna), en verdorie die tentoonstelling is bijna voorbij dus ik moet er snel nog even heen! Ach het zal de meeste vrij gevestigde lanciers niet vreemd in de oren klinken. Het heeft ook wel wat, dat van de hak op de tak en even tussendoor een nieuw klusje regelen. Noodzakelijk misschien zelf; ik wil teksten een tijdje laten liggen voor ik ze kan afronden en versturen. En toch… Te veel verschillende dingen doen leidt uiteindelijk tot vooral bezig zijn met plannen. Mijn agenda is standaard een mozaïek van gekleurde vakjes om de Grote Blauwe Broer tevreden te houden. Wat te doen? Enerzijds berusten in het feit dat het soms nu eenmaal niet anders is. Drukte komt ten slotte met golven. Anderzijds kun je iets toepassen dat tegenwoordig populair ‘mindfulness’ wordt genoemd. Een soort meditatie voor westerlingen, zeg maar. De inhoud van de leer: leef met aandacht. Eet met aandacht, loop met aandacht, voel-je-vingertoppen-terwijl-je-dit-stukje-typt met aandacht, sta voor het stoplicht, juist, met aandacht. Ook heilzaam bij wat al te veeleisende opdrachtgevers.

Kijken, goed kijken naar een goed kunstwerk is in feite reuze mindful. Je kunt je laten opslokken door de ervaring, al het andere vergeten. Ik weet niet of de associaties en herinneringen die vaak bij het beschouwen van kunst komen kijken ook mindful zijn. Die leiden je tenslotte naar het verleden of de toekomst, ver weg van het hier en nu. Maar met het feit dat je alleen daar mee bezig bent, verdien je vast een sterretje achter je naam. Waarom dit relaas? Vanwege beeldend kunstenaar / modevormgever Sara Vrugt. Zij resideert vier maanden in Hier, de projectstudio van Heden in Den Haag. Haar werk focust op sociale conventies en met name hoe die zich vertalen in kleding en klederdracht. Door installaties en acteurs in te zetten confronteert ze bezoekers met hun vooroordelen en laat ze hen nadenken over het waarom daarvan. Nu werkt ze met o.a. buurtbewoners en een toevallige passerende zzp’er aan een borduurwerk van 3 meter 60 hoog bij 30 meter lang, waarin opnieuw het kijken en bekeken worden centraal staat. Om zich volledig op het borduren te kunnen concentreren zet ze haar telefoon uit en stuurt ze geen emails. En: dat verwacht ze ook van haar gasten.

Ik was er afgelopen dinsdag en werd getroffen door de stille vanzelfsprekendheid die er heerste. Opperste concentratie. De helft van de mensen zou morgen terugkomen, waaronder haar schoonvader, een inmiddels gepensioneerd meubelstoffeerder. Na het eten –eerst handen wassen!- heb ik zonder er erg in te hebben twee uur lang geborduurd. (Nou ja, geregen….) Als ‘t niet aan de parkeermeter had gelegen, was ik waarschijnlijk pas gestopt als mijn rug signalen was beginnen afgeven. Vlak voor ik ging kwam een stel opgeschoten jongens binnen wandelen. Ze hebben wel twintig minuten staan kijken, verbazing op hun gezichten. Bij elk gevoerd feit een welgemeend ‘Soohw…!’. De naald ter hand nemen ging ze wat te ver, maar het toont wel aan hoe aantrekkelijk het is om je te verliezen in zoiets eenvoudigs als borduren.

Je kunt meedoen. Meld je aan met een email aan sara@vrugt.nl of ga langs bij Hier, Weimarstraat 24a, Den Haag. Op 31 maart is er een lezing door kunsthistorica Els de Baan. Op donderdag 21 april geeft kunstenaar Berend Strik een lezing. Kijk voor details in de agenda hiernaast. (Door op het plusje te klikken kun je ‘m zo aan je google calendar toevoegen! Kek hè?) Op www.vrugt.com > hier lees je alles over het ontwerp van de doek.

Korte berichten
Ik kreeg de kans om voor Kunstbeeld een recensie te schrijven over Teenage Magazines. Een tentoonstelling met werk van nog niet afgestudeerde studenten fotografie van de Gerrit Rietveld Academie. Lees het resultaat hier.

Dan nog niet schrijf gerelateerd nieuws. Een groep bestaande uit zeven kunstenaars en architecten heeft mij gevraagd zitting te nemen in de Raad van toezicht van hun Stichting Herbergen of de reeks bouw en verbeelding. Vorig jaar oktober bouwden zij voor het eerst zelf een expositieruimte in een weiland bij het dorpje Bergen in Noord Holland. Met de oprichting van de stichting creëren zij de mogelijkheid ‘om op periodieke basis haar architecten en kunstenaars, los van een opgave en functionele eisen, een eigen project [te laten] realiseren. Herbergen ervaart de ruimte die zo ontstaat als een proeftuin waar de verhouding tussen architectuur en kunst onderzocht wordt, vanuit de vorm van het bouwwerk en de tentoon te stellen kunst en de context waarin het experiment plaatsvindt.’ De eerste expositie zal dit najaar opnieuw in Bergen plaatsvinden. De ambitie is om daarna ook op andere plekken en met andere kunstenaars samen te werken. Herbergen is een initiatief van Lisa van Wieringen, Jelle Ooijevaar, Johannes en Trude van Assem en architectenbureau Lilith Ronner van Hooijdonk.

En voor wie het nog niet gelezen heeft: ik hield een interview met Hans den Hartog Jager over zijn twee liefdes en de rol van de recensent. Lees het hier.