dinsdag 23 november 2010

Bruschetta, risotto en gebakken peer


In september werd mijn opa uit Rotterdam 89 jaar oud. Hij is gek op zeilen, stond enkele jaren geleden nog op een surfplank, stuurt mij emails waarin hij het woord 'gaaf' bezigt, heeft een wijnkelder, rijdt een Volkwagen Golf en heeft een vriendin van enkele decennia jonger. Wat geef je zo'n man? Ik besloot hem een etentje cadeau te doen, waarbij ik de kok ben en hij de gast. Hij is namelijk ook nog eens een notoire lekkerbek en zijn kokosmakronen en chipolatapudding kennen geen gelijke. Niet voor niets was zijn vader banketbakker en zijn oudste broer chocolatier. Vanavond echter geen gebak of chocola, maar bruschetta, risotto met wodka en citroen en gebakken peer toe.

Waarom is dit relevant? Omdat het in de najaarsdrukte een behoorlijke hap uit mijn kostbare tijd betekent. Tegelijkertijd is het onbetwist dat een met liefde bereide maaltijd in goed gezelschap wonderen doet voor je humeur en energieniveau. (Alhoewel dat laatste pas de volgende dag zijn vruchten afwerpt.) Morgen dus met nieuw elan aan de slag met de winterplannen: een rondleiding bij het Spaarnestad Archief in Haarlem -waar hopelijk een interviewproject uit voortvloeit, maar daarover later meer-, een bezoek aan het Institute For Concrete Matter van Frido Troost, een volgende aflevering in de serie Artists In Residence voor Metropolis M (Lees hier aflevering 1 met Luuk Wilmering), een interview en verhaal voor het Suiker nummer van Tijdschrift Ei, structurele bijdragen aan PhotoQ (de plannen zijn nog in embryonale fase, dus ook daarover later meer) en natuurlijk de naderende première van A N G R Y waarvoor deze maand een klankbordgroepbijeenkomst, een pilot en een jongeren adviespanel op het menu staan. Ten slotte kan ik al verklappen dat ik op 12 december opnieuw de Fotoboekenmarathon bij Huis Marseille zal doen met Edie Peters samen.

Geïnspireerd door Isabella Rozendaal besloot ook ik mij weer op school te storten. In januari begin ik dus aan een cursus interviewen om nog beter beslagen ten ijs te komen en de provocerende vragen die ik wel bedenk in het vervolg ook echt te stellen.

En nu snel boodschappen doen, anders komt er niets terecht van dat etentje. Ciao!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten